SEGUINDO O RITMO DA MODESTIA E DA ILUSIÓN.

Foto:Oscar Dacosta

Dende o parque de Belvís albíscase unha das mellores panorámicas da cidade de Santiago de Compostela. Situado nunha peculiar elevación, xusto diante do antigo Seminario Menor, cunha soa ollada abárcase tanto a zona vella como a nova, as dúas pezas que compoñen o puzzle da capital. Non é un lugar moi transitado a pesar da súa beleza, polo que se converte nun entorno axeitado para atopar tranquilidade e inspiración. De ahí que para Gael, cantante do grupo santiagués Som Do Galpom, sexa o refuxio ideal para compoñer, esparci-la súa mente e relaxarse. E de ahí que nos citase alí mesmo para falar das súas sensacións agora que acaban de publica-lo seu primeiro disco, “Em terrä de ninguém”.

Para quen non coñeza a este colectivo (formado tamén por Brais, violín e coros; Zurzo, guitarras; e Aitor, batería) da Moniña, unha aldea próxima a Santiago, apuntar que xa leva metido na batalla musical dende finais de 2005, case catro anos de cancións, máis dun cento de concertos, moito esforzo e maior ambición culminados coa grabación do seu longa duración.